Welkom bij JOY

In de praktijk met JOY

* Lichaamsgerichte traumatherapie en werken met dissociatie * Internal family systems therapie (IFS) * Familieopstellingen *
Psychotherapie * Werken met kinderen * Beeldtaal *

In april begin ik aan de opleiding PLOT om mijn lichaamsgerichte traumawerk verder te specialiseren.
PLOT is een lichaamsgerichte traumatherapie die werkt met veranderde bewustzijnstoestanden. De methode richt zich op het autonome zenuwstelsel, waardoor diepgewortelde ontwikkelings- en hechtingstrauma’s via het lichaam kunnen ontladen en integreren. De therapeut volgt nauwkeurig de somatische signalen, microbewegingen en impulsen van het lichaam, en biedt daarbij een veilige, relationele bedding. Hierdoor kunnen oude overlevingsreacties (bevriezing, instorting, vechten en vluchten) alsnog voltooid worden, wat leidt tot duurzame regulatie en herstel.

Lichaamsgerichte traumatherapie en werken met (gedissocieerde) delen

Ons lichaam onthoud alles wat er ooit in ons leven is gebeurd. Ook al is daar in ons weten niet altijd een bewuste herinnering meer van. Vanuit de wetenschap wordt er gezegd dat onze hippocampus pas voldoende ontwikkelt is vanaf ongeveer 3 jaar om herinneringen op te kunnen slaan. Onze lichaamswijsheid en haar herinneringen gaan terug vanaf het moment van ons ontstaan. Met andere woorden ons lichaam (onze cellen) slaat al herinneringen op vanaf het moment van conceptie. Lichaamsgerichte therapie is erop gericht om het lichaam te volgen in deze herinneringen. Bij ernstig trauma in de jonge kinderjaren heb je geen mogelijkheid tot vechten of vluchten. Maar kun je alleen maar bevriezen. Het zenuwgestel raakt overbelast en de bewuste herinnering van het trauma wordt afgesplitst. Op dat moment valt de persoonlijkheid dus uiteen in (kinds)delen. Delen die de herinnering van het trauma bij zich dragen en zich verstoppen diep in het onderbewustzijn. En delen die bescherming geven en doorgaan met doorgaan in het dagelijkse leven. Al deze delen helpen ons maar hierdoor komen wij, geheel of gedeeltelijk, in een overleefmodus. Hoe jonger het trauma is begonnen en hoe langer het heeft geduurd, hoe meer delen er zijn ontstaan. En hoe groter de overleefmodus is.
Tijdens de therapie volgen we jouw lichaamswijsheid en lichaamsherinnering om de weg terug te vinden naar de oorzaak. En weer te verbinden met deze diep verstopte delen om de weg terug naar heelheid in te zetten. Zodat je weer meer levensenergie kan voelen en meer in het leven kan zijn.

Internal family systems therapie (IFS)

Internal Family Systems (IFS) is een zachte, diepgaande benadering die ervan uitgaat dat ieder mens bestaat uit verschillende innerlijke delen. Deze delen hebben hun eigen emoties, overtuigingen en manieren om ons te beschermen. Soms werken ze harmonieus samen, en soms raken ze juist in conflict of raken ze overbelast door ervaringen uit het verleden.

IFS nodigt uit om met nieuwsgierigheid en zonder oordeel naar deze binnenwereld te kijken. In plaats van delen te willen veranderen of weg te duwen, worden ze gezien, gehoord en begrepen. Hierdoor ontstaat er ruimte voor meer rust, helderheid en innerlijke leiding.

Centraal binnen IFS staat het idee dat ieder mens een kern van wijsheid, compassie en kalmte in zich draagt — het Zelf. Vanuit dit Zelf kunnen we contact maken met onze delen, zodat ze zich veilig genoeg voelen om te ontspannen, te helen en hun oorspronkelijke kwaliteiten weer in te nemen.

In de afgelopen jaren zijn de inzichten van IFS verder verdiept door de samenwerking tussen Richard Schwartz en Janina Fisher. Hun gecombineerde expertise — Schwartz vanuit het werken met innerlijke delen en Fisher vanuit trauma, fragmentatie en het lichaam — heeft geleid tot een verfijning van beide methodieken. Deze integratie brengt een nog rijkere, meer belichaamde manier van werken voort, waarin delenwerk, trauma-responsen en het zenuwstelsel elkaar ondersteunen en versterken.

IFS sluit hierdoor heel goed aan bij lichaamsgericht en systemisch werk: het biedt een respectvolle, genuanceerde manier om met innerlijke dynamieken te werken, oude patronen te verzachten en meer verbondenheid te ervaren — met jezelf en met de mensen om je heen.

Familieopstellingen (systemische therapie)

De ouders en voorouders waar wij uit voortgekomen zijn noemen we ook wel ons systeem. Systemische therapie gaat dus over de familie waar je uit voortgekomen bent en waar je in opgegroeid bent. Een kind is altijd 50% moeder en 50% vader. Hoe jij bent opgevoed zegt iets over hoe jij in het leven zal staan. Dit is wat je mee krijgt van jouw ouders. Maar worden er alleen normen en waarden door gegeven?

Ons familiesysteem is een bijzondere verbinding van allerlei (bloed)lijnen die ver terug gaan in de geschiedenis. Binnen het systeem zijn een aantal wetmatigheden werkzaam die onbewust op ons doorwerken. Deze wetmatigheden hebben te maken met verbinding in liefde met andere woorden, iedereen die geboren wordt binnen een systeem is welkom. Ook miskramen of geaborteerde kindjes hebben recht op een plek binnen het systeem.
Een ieder heeft ook een eigen plek binnen het systeem, dus als jij als tweede kind geboren bent van de drie dan neem je ook de tweede kindsplek in.
En er is een balans tussen geven en nemen. De ouders geven aan de kinderen en de kinderen hebben te nemen wat er gegeven wordt. Gaat een kind bijvoorbeeld voor de ouder zorgen dan gaat het kind geven aan de ouder en zo ontstaat er ook een disbalans. Als er een disbalans is binnen deze wetten van het systeem dan gaat dit een uitweg zoeken. Misschien loop jij met een gevoel dat je niet kan terug voeren naar gebeurtenissen in jouw eigen leven. Sta jij dan wel op jouw eigen plek?
Door middel van een opstelling kunnen we dan binnen het systemisch veld gaan onderzoeken wat er gezien mag worden en wat er nodig is voor heling.

Psychotherapie

Psychotherapie was een van de eerste opleidingen die ik ging volgen. Binnen de psychotherapie zijn er diverse methoden die je kan inzetten om naar de oorzaak te bewegen van een probleem in het hier en nu. Methoden als focussen, voice dialogue, regressie therapie, reïncarnatie therapie en neuro linguïstisch programmeren geven allemaal op hun eigen manier een ingang naar het onderbewustzijn. Een weg naar binnen om de oorzaak te achterhalen.
Na mijn opleiding voor psychotherapie heb ik vele andere opleidingen gevolgd, en heb ik mijn vaardigheden verder uitgebreid met familie opstellingen en lichaamsgerichte trauma therapie.

Ik ben heel blij met de basis die ik tijdens mijn opleiding Psychotherapie heb kunnen leggen om ons onderbewustzijn en zijn geheimen beter te leren kennen.

Iedereen is uniek en volgt een andere weg naar binnen. En mijn brede basis van verschillende opleidingen samen met mijn ervaringsdeskundigheid biedt veel verschillende mogelijkheden om de juiste weg naar binnen te vinden.

Werken met kinderen

Ik vind het werken met kinderen heel dankbaar en zeer inspirerend. Kinderen zijn heel puur in wat zij laten zien.
De belangrijkste taak voor mij is om de juiste vertaling te maken van hun verhaal. Als kinderen emotioneel of fysiek uit balans zijn uit zich dat vaak in wat we noemen 'opvallend gedrag'. Oorzaken hiervoor kunnen zijn;
- Kinderen zijn spiegels en door middel van hun gedrag laten ze onverwerkte processen zien van de ouders die aandacht nodig hebben. Dit kunnen ook processen zijn uit de kindertijd van de ouders die zichtbaar worden gemaakt.
- Of kinderen zijn uit liefde en loyaliteit naar hun ouders toe gevoelens gaan dragen die mogelijk niet van henzelf zijn. Zij zijn dan uit liefde verstrikt in een verhaal (emotie) die mogelijk van de ouders is of misschien wel van generaties verder terug. Dit noemen wij overdracht. Dit is een onbewust proces waar zowel de ouders als de kinderen niet altijd weet van hebben.

Bij kinderen onder de 12 jaar werk ik vanuit systemisch oogpunt en zal ik indien mogelijk een beroep doen op de ouders om deel uit te maken van de therapie.

Beeldtaal

In mijn praktijk werk ik regelmatig met beeldtaal: een vorm van communiceren die voorbij woorden gaat en rechtstreeks contact maakt met de innerlijke beleving. Beelden kunnen iets zichtbaar maken wat nog geen taal heeft — een gevoel, een dynamiek, een herinnering, een deel van jezelf dat zich moeilijk laat uitspreken. Beeldtaal helpt om ervaringen te verhelderen en te vertragen. Door te werken met symbolen, voorwerpen, vloerankers, tekeningen of kleine opstellingen ontstaat er een tastbare vorm van wat er vanbinnen speelt. Het lichaam reageert vaak direct op deze beelden: er komt ruimte, ontspanning, inzicht of juist een nieuwe laag die aandacht vraagt.

In combinatie met mijn systemische en lichaamsgerichte werkwijze wordt beeldtaal een zachte maar krachtige ingang. Een beeld kan een innerlijk deel vertegenwoordigen, een familiedynamiek zichtbaar maken, of een beschermingsmechanisme voelbaar maken zonder dat het overweldigend wordt. Het nodigt uit tot nieuwsgierigheid, compassie en beweging. Beeldtaal werkt vooral omdat het niet vraagt om “het juiste verhaal”, maar om aanwezigheid. Het geeft de mogelijkheid om op eigen tempo te ontdekken wat er in je leeft. Zo wordt het innerlijke landschap niet alleen begrepen, maar ook ervaren.